Ilona Kubiczek

"Nawet w zwyczajnej codzienności można odnaleźć zachwyt i piękno."

Krótko o mnie

Dawniej pani architekt, obecnie malarka.

Ukończyłam studia na Wydziale Architektury i Urbanistyki Politechniki Krakowskiej. Kilka lat temu wróciłam do rysunku i malarstwa, na nowo odkrytej pasji z lat młodzieńczych.

Obecnie malarstwo stanowi dużą część mojego życia. Maluję to co mnie otacza i zachwyca, głównie są to wiejskie pejzaże oraz portrety roślin i drzew. Szukam piękna w tym co skromne, niedoskonałe i przemijające. Najchętniej sięgam po akwarelę, ołówek i tusz, czyli media, które pozwalają mi uchwycić ulotność chwili, światło, które mnie zachwyciło ja również delikatność natury.

Od 2020 roku należę do Grupy Plastyków „Jaskółka” z Bestwiny. Przygodę z akwarelą rozpoczęłam mniej więcej w tym samym czasie. Brałam udział w kilku kursach i warsztatach akwarelowych, które pozwoliły mi w znacznym stopniu poszerzyć moją wiedzę i umiejętności w tej dziedzinie.

Prowadziłam zajęcia rysunkowe: „Czwartkowe rysowanie w bibliotece” w Bibliotece w Bestwince oraz „Ołówek to podstawa” w Bazie na Krakowskiej w Bestwinie. Od trzech lat zapraszam wiosną na warsztaty akwarelowe w plenerze: „Skok w naturę”.

Mam na swoim koncie kilka wystaw indywidualnych i zbiorowych z Grupą Jaskółka oraz z członkami społeczności Heart of Art.

Oprócz rysowania i malowania zajmuję się tworzeniem personalizowanych kartek okolicznościowych, oraz opiekuję się ogrodem, który nazywam „prywatnym ogrodem botanicznym”.

Moja sztuka

Największą inspiracją jest dla mnie przyroda, jej rytm i nieustanna zmienność. Moje życie jest życiem w uważności a w obrazach najczęściej pojawiają się portrety roślin oraz wiejskie pejzaże. Dostrzegam Bożą obecność we wszystkim, co mnie otacza i nieustannie szukam piękna w tym, co skromne i przemijające.

Wierzę, że moja sztuka daje odbiorcom chwilę ciszy w świecie pełnym nadmiaru. Pomaga zwolnić i spojrzeć łagodniej na otaczającą rzeczywistość i na siebie samych. Odnaleźć spokój i wdzięczność. Przynosi wytchnienie i zgodę na niedoskonałość świata. Mam nadzieję, że roślinne i wiejskie akwarele przypominają ludziom o potrzebie kontaktu z naturą i dają namiastkę zanurzenia się w niej.

Mam informacje, że moje obrazy są źródłem radości i „portalem” do świata wspomnień. Czy może być coś bardziej radosnego dla mnie jako artysty?